
Zamiq Maarif oğlu Abdullayev (Zərdabi) – 28.08.1982-ci ildə Zərdab şəhərində anadan olub. İlk şeirlərini 10 yaşında yazmağa başlamışdır. Hazırda Zərdab şəhər 1 saylı texniki-humanitar liseydə müəllim işləyir.
*———*———*—————-*———–*———–*————*———–*
Yenə sevərdim Səni mən…
Dağ çayından axıb gələn,
Sularda gördüm Səni mən.
Bildim bu saf su kimisən.
Qəlbimə hördüm Səni mən.
Aldanıb nəfsə bir daha,
Alllah bizə baxa-baxa,
Əl atdım böyük günaha,
Nahaqdan dərdim Səni mən.
Bir az ki, düşdüm çətinə,
Əl uzatmadım əlinə,
Uydum elin adətinə,
Güdaza verdim Səni mən.
Mən ömründə qonaq kimi,
Ləkə kimi, qınaq kimi…
Pul itirən uşaq kimi
Saldım, itirdim Səni mən.
Qorxdum, qaldım yana-yana,
Baxdım qaldım yana-yana,
Sevmədiyin o oğlana,
Əlimlə verdim Səni mən.
Ana adın almasaydın,
Övladınçün yanmasaydın,
Ərli gəlin olmasaydın,
Yenə sevərdim Səni mən.
Yenə sevərdim Səni mən.
***———–****——————–****————–***———***
Azadlıq istəyirəm!!!
***
Mən qorxuram qaranlıqdan,
Mən qorxuram qaranlığın,
Tək adamın qorxduğunu
Hiss etdikcə
hücum edən,
öz gücüylə qürrələnən
Lal baxışlı hədəsindən.
***
Mən qorxuram qaranlıqda,
Agacların, binaların,
Cinə bənzər,
ruha bənzır kolgəsindən.
***
Mən qorxuram qaranlığın,
Məni atan sevgilimin
Lap ayrılıq anındaca
Hss etdiyim nəfəsi tək,
Soyuq, bum buz nəfəsindən.
***
Mən qorxuram qaranlıqda
Pəncərədən otağıma,
axıb dolan,
Qaranlığın özü kimi vahiməli
İt səsindən.
***
Mən qorxuram qaranlıqda
fosfor kimi işıq salan,
Qurd baxışlı adamlardan.
Mən qorxuram
Bürünərək qaranlığa
iç tərəfin gizli
tutan adamlardan
***
…Uşaqlıqdan beləyəm mən,
Körpə ikən
Günəş olmaq istəyirdim.
Gecələri məglub edib,
Hər tərəfə
işıq salmaq istəyirdim.
Sonra bildim Günəş olmaq
mümkün deyil,
Mən Allahın yaratdığı olmalıyam,
Başqa cürə düzgün deyil.
…Və on altı yaşım vardı,
Mən ilk dəfə hiss edərək
Cəsarətin nə olduğun,
Bu dünyada insan kimi yaşamağın,
Ləyaqətin nə olduğun…
Məni qadağalara
Qaydalara qul edən,
Öz kommunist ruhunu,
Bəzəkli cümlələrlə
İliyimə yeridən…
Mənə 15 yaımda
“Kapital”ı oxudan,
Leninin tezislərin
Əzbərlədən atama
Məhz beləcə demişdim…
“Mən işıq istəyirəm,
Açın bu zəncirləri
Azadlıq istəyirəm!!!
Azadlıq istəyirəm!!!”
ela qardas!!!! masallah!!!!!!!!!
gözəl şerdir adami həqiqətən duyğulandirir sagolun
Comments are closed.